Notice: get_row_css_class is verouderd sinds versie 4.2 (will be removed in 5.1), zonder beschikbaar alternatief. in /usr/home/lsw_data_02_dro/lankman1/www.voermanmuseumhattem.nl/www/wp-includes/functions.php on line 3831

Jan Voerman werd als boerenzoon in Kampen geboren. Zijn aanleg tot tekenen en schilderen openbaarde zich al toen hij nog heel jong was. Vanaf zijn twaalfde jaar kreeg hij teken- en schilderles. In 1876 ging hij naar de Rijksacademie van Beeldende Kunst aan de Stadhouderskade in Amsterdam. In de periode 1880-1881 studeerde Jan ook aan de Antwerpse Academie. In 1883 deed hij zijn examen in Amsterdam. Voerman werd lid van Arti en Amicitiae en vestigde zich als onafhankelijk kunstenaar. In Amsterdam woonde hij in het voormalige atelier van Josef Israels. In deze periode schilderde hij voornamelijk Jordaanse typen en Joodse huistaferelen.

In deze tijd gingen Jan Voerman en zijn vriend, de kunstschilder Jan Verkade, ook regelmatig naar Kampen en Hattem om te schilderen. Hier ontstonden de eerste landschappen met vee. Zijn werk kreeg een impressionistisch karakter. Zijn schilderij “Vee in de weide”werd bekroond met de Willink van Collen prijs. Vanaf 1883 deed hij zaken met kunsthandel Buffa in de Kalverstraat. In de Amsterdamse periode schilderde hij stadsgezichten o.a. de “Noordermarkt”. Geleidelijk aan verdween de nog wat schoolse strengheid, zijn werk werd speelser, zijn manier van schilderen spontaner, impulsiever, impressionistisch. Hij ging toen ook aquarelleren en maakte prachtige bloem aquarellen.

In 1889 trouwde Voerman met Anna Verkade en samen kwamen zij naar Hattem. Dit betekende een definitieve afsluiting van die eerste jaren. Voerman wist het zeker, hij zou het IJssellandschap gaan schilderen. Zijn zwager, de kunstschilder Jan Verkade, had veel contact met een nieuwe generatie schilders in Frankrijk, onder andere Gauguin, die af wilden van het impressionistisch schilderen. Gevoel, geloof of levensopvatting moest tot uitdrukking gebracht worden in het werk. Jan Voerman kwam diep onder de indruk, ging experimenteren en zocht naar meer zuiverheid in kleur, vorm en weergave van gevoelens. Eerst schilderde hij nog in aquarel techniek in diepe warme kleuren.

Daarna, omstreeks 1902 schakelde hij over op olieverf. De glorieuze periode van de onnavolgbare IJssellandschappen is begonnen. Voerman ontwikkelde zijn eigen techniek en wist in olieverf hetzelfde verfijnde resultaat te bereiken als voorheen in waterverf. Na enige jaren werd het werk inmiddels zo gewaardeerd dat men zelf naar Hattem ging, om daar op het atelier aan de Geldersedijk, zijn stukken uit te zoeken en te kopen.

Omstreeks 1935 werden de ogen van Jan Voerman te zwak om nog te kunnen schilderen. In 1939 overleed zijn vrouw Anna, die een grote steun in zijn leven betekende. Twee jaar later, in 1941, overleed de schilder zelf. Hij heeft een groot oeuvre nagelaten, waarvan men reeds lang schreef: In het sobere scala der kleuren is een ingetogen hoogheid, die onmisbaar wijst op de afkomst van het Oude Holland van een van Goyen.