Historie van het Voerman museum

Johan Bosboom 1817 - 1891
In het jaar 1299 kreeg Hattem stadsrechten. Het 650-jarig bestaan als stad werd in 1949 groots gevierd, onder andere met een tentoonstelling. Getoond werden zowel objecten “Uit Grootmoeders Tijd”als ook veel oude afbeeldingen, geschriften en topographica van Hattem.. Door het enthousiasme over deze tentoonstelling besloot men een oudheidskamer in te richten. Dit was het bescheiden begin van wat nu het Voerman Museum Hattem is.
De nadruk lag vooral op de historie, oudheidskamer en streekmuseum. In de loop der jaren heeft het museum een verandering ondergaan en is nu, min of meer, een stadmuseum met veel aandacht voor de kunstenaars die in Hattem gewoond en gewerkt hebben. Sinds 1971 is het museum gehuisvest in een historisch pand in de binnenstad van Hattem, waarvan beschreven is dat het al in 1525 bewoond werd. Waarschijnlijk is het een koopmanshuis geweest. In ieder geval dankt het zijn renaissance uiterlijk aan een verbouwing in 1623. Het buurpand werd in 1983 betrokken en zo kreeg het museum zijn huidige omvang.
In de loop der jaren verkreeg het museum een unieke schilderijen verzameling van Jan Voerman Sr. en Jan Voerman Jr. De eerste is een grote schilder van het IJssellandschap en zijn oudste zoon Jan schildert al wat leeft in de natuur. De schilderes Jo Koster heeft ook een lange periode in Hattem gewoond en het museum heeft ook van haar een collectie. In de 19e eeuw was Hattem ook al aantrekkelijk voor kunstenaars en zo heeft het museum schilderijen in het bezit van o.a. Joh. Bosboom, Adriaan Eversen en anderen.
De geschiedenis van Hattem, nauw verweven met de rivier de IJssel en de uiterwaarden, wordt o.a. met een expositie over de burcht “De Dikke Tinne” uit de 14e eeuw in beeld gebracht. Van 1401 tot 1956 zijn de uiterwaarden gezamenlijk bezit geweest van alle inwoners binnen de muren van de stad Hattem. Getoond wordt wat de invloed hiervan was op het wonen in de binnenstad.
In het eerste half jaar van 2003 heeft het museum een grondige verbouwing ondergaan om aan de hedendaagse museale eisen te voldoen. Met behoud van het historisch karakter biedt het interieur nu betere expositie mogelijkheden en depotruimtes, is de toegankelijkheid ook voor de gehandicapte bezoeker aanzienlijk verbeterd, is er een ruimere en meer uitnodigende ontvangstmogelijkheid annex museumwinkel gecreëerd en zijn de werkomstandigheden van de medewerkers verbeterd. De verbouwing is tot stand gekomen mede dankzij financiële steun van de gemeente, van sponsoren en begunstigers.