Jan Willem van Assen wordt in 1930 geboren in Hattem, waar hij zijn leven lang woont en schildert. Wim gaat op jonge leeftijd bij zijn vader in de bakkerij werken en blijft daarnaast de passie
voor tekenen en schilderen verder ontwikkelen.

Zijn grote talent groeit voornamelijk door de vele uren tekenen en schilderen. De IJssel, waar hij veel vrije zondagmiddagen doorbrengt, en de aangezichten van Hattem zijn voortdurende inspiratiebronnen.

Eind jaren ’50 is het werk goed genoeg om aan een groter publiek te laten zien en geeft Wim, samen met vriend en collega Thijs Buit, verschillende tentoonstellingen in de Voermankoepel
te Hattem.

fotovanassen

In 1969 solliciteert Wim bij de Koninklijke Verffabrieken Talens in Apeldoorn en werkt er
als productiemedewerker tot hij in 1989 met  vervroegd pensioen kan gaan. Daarna komt er meer tijd en ruimte om zich aan zijn grote passie, het schilderen, te wijden. Eigenlijk is Wim altijd aan het werk, thuis en onderweg, en alert om dingen die hem opvallen te noteren en te schetsen. Onderweg heeft hij een schetsboekje en een klein 6Bpotlood in zijn zak om notities te maken en te tekenen. Dat kunnen bepaalde wolkenformaties boven het water zijn of de diversiteit van vissers-

schepen die zee kiezen. Het kan een lichtbaken
zijn dat op een havenhoofd staat of een punter uit Giethoorn in een loods. Het zijn vaak eenvoudige,
lineaire tekeningetjes. En met die schetsen gaat hij terug in Hattem, in zijn eigen omgeving, aan de slag.

Wim gaat zich steeds meer toeleggen op het maken van aquarellen en linosneden, hoewel de liefde voor werken met olieverf blijft. Zijn aquarellen kenmerken zich door een grote kleurintensiteit met een totaal eigen vorm- en kleurgebruik. De linosneden zijn van een opmerkelijk hoog niveau. Wim werkt hier voornamelijk ‘s avonds aan, in de wintermaanden, wanneer het daglicht beperkter is.

Water, wolkenluchten en schepen zijn de grote terugkerende onderwerpen in Wims werk. Thema’s als Hattem, de IJssel, Giethoorn, het IJsselmeer, IJsselmeer dorpen, de Noordzee, het strand en de havens verbeeldt hij in olieverfschilderijen, aquarellen en linoleumsneden. Naarmate Wim ouder wordt, zie je dat zijn leefwereld kleiner wordt en is er sprake van een terugtrekkende beweging. Zijn aandacht wordt gewekt door de boeketjes die Riet, Wims echtgenote, schikt van verwelkende bloemen op de vensterbank van het raam van de woonkeuken.

Wim heeft tot aan de dag van een hersenbloeding, die hem in 2012 trof, een nooit aflatende werklust gehad en er enorm van genoten. Dit heeft geresulteerd in een prachtig en rijk gekleurd oeuvre. De overzichtstentoonstelling in het Voerman Museum te Hattem geeft eenieder de mogelijkheid om van dit bijzondere werk mee te genieten.